Złote myśli z ...pięknego umysłu:)

Ostatnio mam nawet dobry nastrój i pewnie dlatego że o tym wspomniałam dzisiaj coś się niemiłego stanie:)Nie rozumiem tego ale zauważyłam zależność, że jak ktoś sie pyta co u mnie a ja śmiało powiem,że super to jeszcze tego samego dnia super zamienia się w wielką kichę.Tak samo się dzieje jak śmieje się do łez.Kilka godzin później lecą mi łzy ale żalu i rozpaczy.O szczęściu należy milczeć:)No ale ja ogólnie dużo mówię i niewiele pomijam w swoich wypowiedziach z zaprzyjaźnionymi.Jak już wspomniałam o zaprzyjaźnionych to wczoraj próbowano mi wmówić że nowa znajomość internetowa z Poznaniem (ponoć ładne miasto :p)jest pewnie płci męskiej i ma 50 lat. Mówiąc w skrócie zasiano w mym umyśle lęk,że po drugiej stronie siedzi brzydki i parchaty dziad i ma ubaw po śmierdzące i zarośnięte pachy karmiąc się moją naiwnością.Po krótkim zastanowieniu stwierdziłam,że to niemożliwe ponieważ znaczyło by to że skoro mam tak wiele wspólnego z tą osobą to też jestem płci brzydkiej, mam co najmniej 50tkę na karku i wykorzystuję naiwność młodej i pięknej nieświadomej niczego internautki. Otóż może i trochę naiwna jestem, co czasem może okazać się wadą ale jakże wadą może być młody wiek, niczego sobie ciałko i jakże piękny i skomplikowany umysł.Znam takich(czyli wszystkich facetów)którzy uważają,że skomplikowany umysł kobiecy jest przede wszystkim wadą i nijak zaletą nawet po kilku godzinnych rozmyślaniach nazwać nie można.Napisałabym coś jeszcze ale wyjdę na feministkę a takową nie jestem. Z wami mężczyznami czasem źle ale bez was jeszcze gorzej. Niezgódka o Tobie mowa. Dziękuję za uwagę:)idę sprzątać.