Ach, jak mi smutno!

Zawsze kiedy przyznam się głośno,że jestem szczęśliwa coś się musi spieprzyć! I nie budzę się już z uśmiechem na twarzy, bo jak się uśmiechać kiedy widzi się opuchniętą od wycia twarz, a usłyszane przykre słowa rozwalają łeb.Jestem zła, strasznie zła. I cholernie mi przykro,że nie możemy się pokłócić jak normalni ludzie a potem buzi na zgodę i dzień mija pogodnie. Zawsze kończy się wielkim kopniakiem.I to się chyba nigdy nie zmieni.W momencie kiedy człowiekiem kieruje duma nie ma szans. A może naprawdę nie ma już tu dla mnie miejsca.Dzisiaj mam doła i daleka jestem od pozytywnych myśli. Chyba będzie mu beze mnie lepiej.Dobrze,że chociaż tutaj mogę sobie popłakać bo w realnym życiu nie ma miejsca dla zbyt wrażliwych. Masz miękkie serce, miej twardą dupę. Mam jędrną ale nie twardą, więc każdy kopniak boli. No i zaczął się kolejny zakichany dzień...

Ach, jak mi smutno!Mój anioł mnie rzucił
W daleki odbiegł świat,
I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił
Zabrany marzeń kwiat.
Ach, jak mi smutno!Cień mnie już otacza,
Posępny grobu cień;
Serce się zrywa i rozpacza,
Szukając jasnych tchnień.
Ale na próżno uciszyć się lęka
I próżno przeszłość oskarża rozrzutną...
Cięży już nad nim niewidzialna ręka-
Ach, jak mi smutno!

A. Asnyk, Ach, jak mi smutno.